Dít is Alzheimer

Hallo?
Hoi Mam, met mij. Hoe gaat het?
Huh, je maakt me wakker, ik sliep nog. Hoe laat is het?
9.00 uur.
Oh, zo laat al.
Hoe voel je je?
Wel goed, maar wel even wakker worden. Hoezo?
Je hebt me vannacht opgebeld.
Ja, ohja... ik weet het... ik weet wat ik gedaan heb... maar het was zo angstig!
Wat weet je er nog van dan?
Ik weet het niet, het was zo echt allemaal. Ik dacht dat pappa er nog was en dat ie niet thuisgekomen was. Ik ben wel 2x het hele huis rondgelopen om hem te zoeken. Het scheelde maar een haar of ik was beneden gaan kijken in de kelderbox. En toen heb ik jou gebeld. Nee... eerst heb ik J gebeld maar die nam niet op. Toen heb ik jou gebeld.
Dus je weet het nu wel dat het niet klopte wat je dacht?
Ja, ik weet hoe het zit. Maar het was heel angstig en heel echt. Sorry dat ik je gebeld heb.
Mam, je hoeft geen sorry te zeggen want ik ben blij dat je gebeld hebt. Dan weet ik tenminste wat er aan de hand is en kan ik er wat aan doen. Ook als het weer gebeurt vooral wel bellen, dat geeft niks.
Ok, dat zal ik doen. Ik ga dan maar opstaan en een kopje thee zetten. De thuiszorg zal zo wel komen. Fijn dat je nog even gebeld hebt.
Ik ben ook maar gewoon bezorgd. Als het nu maar beter gaat.
Ja, ik weet nu wel weer hoe het zit... ik hoef nog niet naar het gesticht hoor!
Ok, dan is het goed.



Het gesprek 's nachts is opgenomen omdat het antwoordapparaat aanstond. In overleg met mijn moeder mag ik het hier publiceren. Ik doe dat omdat het zo duidelijk maakt wat Alzheimer nu precies is/doet.

Mijn moeder aan de iPad #2

Nicole, ben jij dat? Met je Moeder. Ik krijg dat ding niet uit!
Mam, je laat me schrikken, ik viel net in slaap.
Oh, bel ik je uit bed? Maar dat ding, die aaipet of hoe heet het, ik word gek van die muziek! Ik ben al een uur bezig om hem uit te zetten maar het lukt niet! (op de achtergrond keihard Harry Belafonte..)
Aan de zijkant zit een knopje waarmee je hem zachter kan zetten, doe dat eerst eens.
Dat lukt niet, dat heb ik al geprobeerd. Oh nou stopt ie ineens...(stilte)
Je moet aan de onderkant van dat knopje drukken, het is langwerpig (volgende nummer van Harry begint...keihard)
Ja daar begint ie weer, is het dat kleine knopje dat je moet schuiven?
Nee, het knopje daaronder en dat moet je indrukken aan de onderkant.
Onderkant, daar zit geen knopje, ik heb alle knopjes al geprobeerd.
Ok, dan ga je naar het knopje bovenop aan de rechterkant, die moet je iets langer ingedrukt houden.
Heb ik ook al geprobeerd..
Ja, maar je moet het langer indrukken, dan verschijnt op het scherm de tekst "zet uit", zie je dat op het scherm?
Welk knopje bedoel je nou?
Bovenop rechts.
Aan welke kant? Zie, nou ligt ie weer op de kop.
Je moet het langer ingedrukt houden.
"Zet uit" staat er.
Ja! En nu moet je met je vinger op het scherm dat knopje naar rechts schuiven.
Bedoel je zo? Oh, nou gaat ie uit geloof ik, hehe (muziek stopt). Daar ben ik wel een uur mee bezig geweest. Ik dacht: "Ik kan hem toch niet aanlaten?"
Nee, dat kan ook niet, maar had me dan meteen gebeld, dat is toch niet erg. Morgen kom ik naar je toe, dan zal ik het nog een keertje laten zien hoe die uitgaat.
Ja, dat is goed want ik weet nu al niet meer wat ik gedaan heb om hem uit te krijgen... oja met dat knopje bovenop.
Ga nu dan maar naar bed, want morgen gaan we zwemmen, dan moet je vroeg op.
Gaan we morgen zwemmen? Ja, dan ga ik maar gauw naar bed.
Ok, tot morgen dan, en lekker slapen.
Tot morgen, de groetjes daar.

Lekker gekookt

Heb ik je al verteld dat ik zo lekker heb gekookt?
Ja, hutspot.
Ik heb een winterwortel gekocht en daar heb ik aardappels bij geschild. Toen heb ik alles in één pan gekookt en ik had een lekker riblapje en dat heb ik eerst gebakken, jeweetwel, laten sudderen en wat denk je? Het was héérlijk!
Zo zie je maar dat je nog best kunt koken.
Ja, en het was genoeg voor 2 dagen, en het was zó lekker! Ik moet toch maar zien dat ik van dat andere eten af kom.
Nee, dat gaan we niet doen. Want alle dagen koken doe je ook weer niet. Je krijgt nu 3 keer per week een kant en klare maaltijd, de andere dagen kun je dan koken. Anders eet je niet goed, word je depressief en val je af, net als vorig jaar.
Oh, was ik depressief? Daar weet ik niks meer van.
Maar nu gaat het goed toch? En het is fijn om zelf een paar keer te koken, dat snap ik best.
Ja, de hutspot was echt heerlijk!

Iedereen een iPad

Bij de dokter:
Mevrouw, ik schrijf even een nieuw recept voor u uit.
Doet u dat op de computer?
Ja?
Kan dat niet op de iPad?
Huh? Oh, een iPad, nee die hebben we hier niet.
Nou, ík wel hoor!

....

Bij de apotheek:
Waarom duurt het hier zo lang?
Ze hebben gisteren een nieuw computersysteem gekregen en daar moeten ze nog even aan wennen.
Oh, hebben ze hier nog geen iPads?
haha, nee kennelijk niet!

Hoe krijg je die foto's op de iPad?

Hoi Mam, hoe gaat het?
Ja goed, ik zit met de Thuiszorghulp naar de foto's te kijken.
Oh leuk, nou dan hang ik maar weer op, dan kun je lekker verder kijken.
Nee, wacht even want ik wil je iets vragen, hoe zijn die foto's hier eigenlijk op gekomen?
Op de iPad? Die heb ik erop gezet.
Jamaar hoe dan? Hoe krijg je die foto's daar nu op?
Met de computer.
Met mijn computer?
Nee, met mijn computer bij mij thuis.
Dus je hebt hem even meegenomen bij mij.
Nee hoor, dat heb ik met kerst gedaan toen je bij ons was. Toen heb je hem zelf meegenomen.
Oh, vandaar. Ik vroeg me dat gewoon af hoe die foto's daar nu op kwamen.

Mijn moeder aan de iPad #1

Wat heb je daar? Wat gaat er gebeuren?
Dit is je nieuwe iPad.
Mijn nieuwe wat?
Je iPad, de vervanger voor je computer.
Oh, en kan ik daar dan op klaverjassen?
Jawel, maar nu nog niet want dat staat er nog niet op.
Wat staat er dan wel op? Internet?
Ja, inderdaad, je kunt er makkelijker mee op internet. Kijk, hier zie je bijvoorbeeld Google Earth, je ziet de aardbol en nu zoomt ie in op waar wij zijn, helemaal tot aan je flat.
Oh?? Maar weet dan iedereen waar ik woon?
Nee, hij zoekt alleen maar op waar je bent, daar wordt verder niks mee gedaan. Je staat toch ook in het telefoonboek? Dan weet ook iedereen waar je woont. Maar als je het vervelend vindt druk je gewoon op dat knopje in het midden en dan kies je wat anders.
Welk knopje? Dit met dat vierkantje erin? En dat is een knopje? Oh ja, nou voel ik het. Oh, wat gebeurt er nu? Huh, wat?
Ja, als je met je vinger ergens tegenaan gaat werkt het meteen, daardoor zit je nu in een ander programma. Je hebt iets geactiveerd. Maar als je dat niet wilt druk je weer op dat knopje in het midden.
Dit knopje?
Ja.
Ok, en nu?
Nu kun je de dingen die erop staan verder uitproberen. Er zijn heel veel mogelijkheden maar we hebben er nog niet meteen alles op gezet.
Is er niet een handleiding bij?
Nee, je moet het gewoon uitproberen, zal ik anders opschrijven hoe die aan- en uitgaat?
Ja, dat is wel handig. En kan ik nou de computer niet meer gebruiken? Want daar klaverjas ik altijd op.
Jawel, maar die is oud. Met de iPad ben je weer helemaal bij de tijd, en daar zetten we volgende week ook klaverjassen op, ok?
Ok.

Hoe het gaat met mijn moeder

Het gaat best heel goed met mijn moeder. Vanmiddag zijn we bij de geriater geweest en dat was meteen de laatste keer. Hij draagt alles nu weer over naar de huisarts omdat de "interventies die we gepleegd hebben goed hebben gewerkt." Als ik bedenk hoe depressief ze is geweest, hoe ze in het ziekenhuis terecht kwam en hoe ze er nu voor staat ben ik heel blij. Natuurlijk zijn er wel dingen, zoals de alzheimer die niet meer weggaat, en het minder valide zijn. "Het belangrijkste is dat u ervoor zorgt dat u niet valt, want een heup breken kunnen we ons niet veroorloven." Daar sta je niet zo gauw bij stil, maar 3 weken geleden is mijn moeder inderdaad in huis gevallen. Haar arm doet nog steeds pijn maar gelukkig is er niets gebroken. "U mag niet meer zonder hulpmiddel lopen, of de 4-poot in huis, of de rollater gebruiken buitenshuis." Goed dat deze arts daar zo op wijst, dan houden we dat beter in de gaten.
U bent ook weer goed op gewicht, daar hoeven we niks meer aan te doen, ik zie zelfs een beet je een buikje ontstaan.
Dat komt door mijn vest, ik ben toch niet dik!
Oh ja, excuus, ik ben niet zo complimenteus als man.
Nou, na 6 kinderen mag je best een buikje hebben vind ik.
Mijn moeder is met roken gestopt en eet wel een beetje veel chocola.
Oh ja, chocola kan ik niet vanaf blijven.
Met mate is niet erg, af en toe is chocola erg lekker, maar niet teveel daarvan eten want anders wordt u wel te dik.
Ok ik zal eraan denken.
Even later komen de grapjes:
Dus het gaat wel goed met mij, dan kan ik ook wel weer autorijden zeker.
Nou, het lijkt me dat u daar wel heel voorzichtig mee moet zijn.
Mijn moeder maakt een grapje, dat kan ze helemaal niet meer.
Maar ik kan nog wel scheuren in mijn scootmobiel.
Zelfs dat heb je de afgelopen tijd niet gedaan vanwege je arm.
Oh nee, want ik ben gevallen hè.
Ja, je hebt toch zo'n pijn aan je arm?
Kunt u de armen omhoog bewegen?
Ja, dat kan ik wel.
Doet u dat eens?
Ja, dat doe ik weleens.
Laat eens zien dan.
Mam, de dokter bedoelt dat je dat nu moet doen.
Oh, nou, zo.... eerlijk gezegd weet ik niet eens meer op welke arm ik nou gevallen ben...
Na afloop zijn we een ijsje gaan eten, om het snoepen af te leren zullen we maar zeggen. In elk geval heel fijn dat we dit hoofdstuk voorlopig af kunnen sluiten. Alleen nog de controle bij de cardioloog afwachten, dat is morgen.