Kerstsnoepjes met nasmaak

Weet je wat er gebeurde? Ik kreeg van iemand zo'n grappig rood kerstlaarsje met zo'n bontrandje eraan en een puntzak met van die schattige rode hartjes erin. En op een gegeven moment had ik helemaal geen chocolade of koekjes meer in huis en toen dacht ik, nou, dan neem ik maar zo'n hartje. Maar het smaakte zo raar en ik dacht goh, het smaakt net naar zeep. Dus ik kauwde er ook nog een beetje op en wat denk je? Het wás zeep!! Bleken er allemaal zeepjes in de vorm van hartjes in die zak te zitten, en nog een heleboel ook! Nog een geluk dat ik er maar ééntje had genomen en niet een hand vol!

Ooooh hahahaha!! Wat vies zeg!

Dat kun je wel zeggen ja, het was héél vies en wat nog het ergste was, het duurde een hele tijd voordat ik die zeepsmaak weer uit mijn mond had.

Hoe heb je dat gedaan dan?

Spoelen natuurlijk, en flink ook!

Fijne lastige feestdagen...

Hoi Mam, ik zag dat je mij gebeld had?
Nee, ik heb jou niet gebeld. Maar wel goed dat ik je even aan de lijn heb. Ik heb helemaal geen geld in huis! En hoe moet ik nu boodschappen doen? En ik kan het pasje ook niet meer vinden.
Wacht even, ik begin met je pasje, dat heb ik nu want ik haal steeds de boodschappen voor je. Ik heb dat op een briefje geschreven en daar, waar je pasje eerst altijd lag, neergelegd.
Oja? Ik ga meteen kijken. Oh, ja, ik lees het nu.
Je zegt dat je boodschappen wilt doen ma..

Oh, de deurbel gaat, wie zou dat zijn?
Dat weet ik niet, kijk maar even, ik blijf wel aan de lijn.
Hallo? Ja, kom maar binnen.
Mam? Wie laat je nu binnen? Ken je die persoon?
Dat weet ik niet, van de Gelderlander zei ze. Ik dacht dat zal wel kloppen omdat jij van die stukjes schrijft.
Die schrijf ik toch niet voor de krant, die staan op internet.
Oh, dan weet ik het niet. Maar daar is die mevrouw al. JAAA KOM MAAR BINNEN, DE DEUR IS OPEN!
Huh, Mama, dat moet je toch niet zo doen? Je weet niet waar zij voor ko..
Hallo mevrouw, ik heb mijn dochter aan de lijn, en die regelt alles voor mij, hier heeft u haar, kunt u het meteen tegen haar zeggen waarvoor u komt.
Euh, hallo? Met mevrouw H.
Mevrouw, mijn moeder is een beetje in de war, waarvoor belde u aan?
Ik kom een nieuwjaarswens brengen, ik ben de bezorger van de Gelderlander.
Oh, dat komt niet zo goed uit want mijn moeder vertelde mij net dat ze helemaal geen geld in huis heeft.
Geeft niet hoor.
Kunt u mij dan teruggeven aan mijn moeder?
Ja, hoor, fijne feestdagen. Ik ga ook meteen weer.
Mama?
Oh mevrouw, sorry maar ik heb geen geld in huis...
Geeft niet, tot ziens!
Mama?
Ja?
Wil je voortaan niet iedereen zomaar binnenlaten?
Nee, maar deze mevrouw kwam alleen maar om... eeeh waarvoor eigenlijk? oh hier ligt een kaartje van de Gelderlander, gelukkig nieuwjaar met een poppetje erop. Ik heb trouwens nog meer kaarten gekregen, hier deze, van ... , en deze ..., en deze is ook heel mooi,
...

Het was een echte Gentleman...

Mama, hier ligt een visitekaartje van een wijnhandelaar, is die hier geweest?
Ja, dat is zo'n gek verhaal... die man dacht dat hier een wijnproeverij was. Eh, hoe zat het nou ook alweer... nou moet ik het wel goed vertellen... even nadenken...
Dus dit kaartje is van een man die je hier hebt binnengelaten?
Ja, ja, maar het was wel goed hoor! Die meneer was een echte eeeh Gentleman, zo noem je dat toch? Ik kreeg zelfs een fles wijn van hem.
Maar waarom kwam hij hier aan de deur?
Ik had een afspraak gemaakt geloof ik.
Was het niet iemand die alle deuren langs ging?
Nee, hij kwam speciaal voor mij. Maar toen hij eenmaal doorhad dat het niet klopte was hij zo weer weg hoor.
Maar Mama, hier maak ik me wel zorgen over. Als je vreemde mensen binnenlaat...
Neenee, wij hadden een afspraak. Kom zeg, ik laat niet iedereen binnen hoor. Ik snap heus wel dat je dat niet moet doen. Nee, deze meneer was heel netjes en ik kreeg zomaar een fles wijn van hem. Die ligt in de kast. Ondanks dat ik zei dat ik geen wijn drink, heb ik die fles toch gekregen, dat is toch hartstikke aardig?
Ik denk dat ik die meneer even ga bellen, want ik vind het een heel vreemd verhaal.

Met de wijnhandelaar.
Meneer, ik heb een vraag aan u. Ik was vandaag bij mijn moeder en vond daar uw visitekaartje. Mijn moeder zei dat u gisteren bij haar bent geweest om een fles wijn te bezorgen.
Ja, dat klopt, wij hadden een afspraak maar toen ik even bij haar was begreep ik wel dat het niet goed was doorgekomen. De bedoeling was om een wijnproeverij te doen maar ik ben nog geen 5 minuten binnen geweest. Ik heb haar die fles wijn geschonken en ben weer gegaan.
Maar wat ik niet begrijp, hoe is die afspraak dan gemaakt? Hoe kwam u aan haar nummer? Want mijn moeder is namelijk geregistreerd in het Bel-me-niet register.
Tsja, dat weet ik niet, er is op maandag vanuit Duitsland gebeld. Het bedrijf van ons wijnmerk belt mensen op met de vraag of zij mee willen werken aan een enquete in ruil voor een fles wijn. Wanneer zij een paar vragen hebben beantwoord bieden wij de fles wijn dan persoonlijk aan met een wijnproeverij daarbij. De afspraak was donderdag om 16.00 uur bij uw moeder thuis. Maar nogmaals, ik merkte wel dat het niet goed doorgekomen was bij uw moeder en toen ben ik meteen weer weggegaan...

Mama, dit is gelukkig goed afgelopen, maar wil je voortaan uitkijken met dit soort acties? Niemand zomaar binnenlaten en als je je niet veilig voelt, druk dan altijd meteen op de knop! En ook aan de telefoon: nóóit je adres zomaar aan vreemden geven!!
Ja, sorry. Ik begrijp het wel dat ik dat allemaal niet moet doen. Het zal niet meer gebeuren..

De magnetron is ontploft

Hoi Mam, met mij. Haal ik je ergens vandaan?
Ja, uit de keuken. De magnetron is ontploft.
Oh nee toch, hoe dat zo?
Ik wilde een kopje thee zetten en toen klonk er ineens een harde knal en alles was nat aan de binnenkant. Ik heb het nu inmiddels wel weer drooggemaakt maar ik was even helemaal van slag.
Dat kan ik me voorstellen. Was het alleen nat of is het theeglas ook kapot gesprongen?
Nee, gelukkig niet. Maar er kwam wel ineens een grote steekvlam uit de magnetron.
Een steekvlam!?
Ja, of verbeeld ik me dat nou? Wacht even, ik ga even kijken hoe het ook alweer ging... Ja, nu ben ik er. De droger staat ook nog aan die zet ik maar even uit want dat is zo lawaaierig.
Hoeft niet, je kan ook teruggaan naar de kamer. Straks vergeet je om hem weer aan te zetten.
Nou, ik heb hem al uitgezet. Laat maar even. Pfoe, ik ben er wel van geschrokken zeg.
Ik wilde steeds al een kleinere waterkoker voor je meebrengen, maar nu ga ik die helemáál snel kopen!
Maar ik heb toch een waterkoker?
Precies! Als je die nou ook zou gebruiken...
Daar heb je wel gelijk in. Ik denk dan: "voor dat ene kopje thee zet ik wel een glas water in de magnetron." Die waterkoker is zo groot en staat in een kastje onderin. Die pak ik niet zo gemakkelijk.
Ik was eigenlijk bang dat je met een heet glas water zou vallen in de keuken, maar aan ontploffen had ik niet eens gedacht.
Eigenlijk was het wel eng ja. Ik ben er helemaal van slag van. Ik weet ook niet of de magnetron het nog doet. En ik wilde er net een stukje vlees in ontdooien.
Ik raad je aan om dat niet te doen, het is ook nog vroeg, dat vlees is straks wel ontdooid als je het gewoon uit de ijskast legt.
Daar heb je ook wel weer gelijk in.
Morgen kom ik langs en dan kijken we wel verder of de magnetron nog werkt en hoe we dat op gaan lossen ok?
Ja dat is goed. Dan ga ik nu de krant wel lezen. Tot morgen dan in elk geval.
Tot morgen, doei, dag Mam.