Hoe het ging met mijn moeder in 2015

Het afgelopen jaar heb ik niet veel over mijn moeder geschreven, maar dat ligt niet aan het aantal gebeurtenissen.

Het gaat slechter met mijn moeder. In 2014 is haar oudste zoon ernstig ziek geworden en in december overleden, nu alweer een jaar geleden. Het verwerken daarvan bracht ook allerlei herinneringen aan mijn vader naar boven en eigenlijk is dat tot op heden één groot raadsel in haar hoofd geworden.

Nicole, ik bel jou maar even: weet jij waar Papa is? Ik begrijp niet waar hij blijft.
Ja, Mama, dat weet ik.
Oh, ik weet 't al, hij is dood hè?
Ja, dat klopt, hij is 13 jaar geleden overleden.
Zo lang al? Ik kan er maar niet bij dat het zó lang geleden is. En weet jij dan hóe hij dood is gegaan?
Ja, jullie waren met z'n tweetjes naar de markt, allebei op de scootmobiel. En toen is hij onwel geworden.
En was ik daar dan bij?
Ja, en toen zijn jullie samen in een ambulance naar het ziekenhuis gebracht.
Oh ja, dat weet ik nog wel. En toen is hij niet meer bijgekomen toch?
Nee, hij is in het ziekenhuis overleden.
Maar hoelang geleden is dat dan gebeurd?
Al 13 jaar.
Ik kan het mij gewoon niet voorstellen. En woon ik hier dan al die tijd alleen? In dit huis?
Ja, dat klopt.

Elke dag belt ze op met deze vragen. Soms een paar keer. Soms vertelt ze dat hij de hele dag bij haar is geweest en dat ze gezellig hebben gepraat. En soms vertelt ze dat hij ineens is weg gegaan en haar alleen heeft gelaten, dan is ze boos omdat ze niet mee mocht.

En M. is ook al overleden, maar dat is pas geleden gebeurd toch?
Ja, maar ook alweer een jaar geleden.
Vreselijk, zo hoort het niet te gaan, ik ben er zó verdrietig van.
Nee, het hoort misschien niet, maar toch ben ik blij dat je er zelf nog wél bent.
Ja, ik ben er nog..

Er staat een heel rijtje foto's op de vensterbank, en er staan dozen, veel dozen met foto's verspreid door het huis. Elke week liggen er 'nieuwe' oude foto's die heel speciaal zijn. Soms tekent mijn moeder cirkeltjes om haar eigen hoofd alsof ze zich wil laten herinneren dat zij dat zelf is.

Wat heb je hier nou op deze foto zitten tekenen?
Ja, ik vond die buik van Papa zo dik. Toen heb ik er een streepje overheen getekend om te zien hoe hij er eerst uitzag. Véél slanker, vind je niet? Beter toch?

Gedurende het jaar waren er ups, maar er waren meer downs. Zodanig, dat we nu op een punt zijn aanbeland dat er meer hulp nodig is. Er moet simpelweg iemand in de buurt zijn om haar vragen te kunnen beantwoorden en haar te helpen. Dat zou haar rust moeten geven, vooral in het hoofd.

Ik hoop dat we in 2016 de dalende lijn weer enigszins recht kunnen laten lopen, met een beetje meer ups.

Nou, dan hang ik maar weer op, nu weet ik tenminste weer hoe het zit. Sorry voor de storing.
Doe niet zo gek, je kan me altijd bellen als je vragen hebt.
Ja, dat is fijn.
Nou, een dikke knuffel van mij, en een kus!
Dankje, dat had ik net nodig. Doei.
Doei. Dag Mam.

Hoge bomen...

Hallo Nicole ben jij dat?
Ja hoi.
Moet je eens even luisteren. Ik heb hier een brief op tafel liggen dat ze de bomen morgen gaan kappen!
Ja ik weet het.
Nou, daar ben ik het dus helemaal niet mee eens want er zitten altijd een heleboel van die zwarte vogels in die bomen. Waar moeten die dan naartoe? Ja, ze zijn er nu even niet, maar in het voorjaar, in maart of zo, dan komen ze weer terug en dan zijn die bomen er niet meer!? Dat kan toch niet!
Ik heb de brief gezien, ze gaan dat morgen dus al doen.
Kunnen we niet protesteren? Ik wilde een brief schrijven, kun jij dat niet doen? Ik weet alleen niet aan wie je dan moet schrijven, weet jij dat?
Maar Mama, het is morgen al. We kunnen er echt niets meer aan doen. Gisteren kwam ik een mevrouw tegen die juist heel blij is dat de bomen worden gekapt. Ze vertelde dat het bij haar in huis, op 3 hoog, heel veel zonlicht wegneemt. Ook zijn er mensen die last hebben van de pollen die aan de bomen groeien, die mensen krijgen daar hooikoorts van.
Jaja, en ze zullen ook wel last hebben van de vogelpoep. Dus protesteren heeft geen zin?
Nee, er zijn mensen die de bomen juist liever weg willen hebben. Niet iedereen is zo begaan met de vogels helaas.
Het zijn altijd hele zwermen, ze komen allemaal tegelijk aanvliegen, en dan zitten ze er de hele zomer. In die twee hoge bomen precies voor mijn raam. Dat is zo'n mooi gezicht. En in de herfst, op een dag, dan vliegen ze in één keer op en vertrekken ze met z'n allen. Ik denk naar het zuiden... en nu denk ik de hele tijd: straks komen ze weer terug en dan zijn die bomen weg, waar zouden ze dan naartoe moeten?

Forget about it, niet meer aan denken

Goedemiddag Nicole, met de dagopvang van je moeder. Ik bel je even om te zeggen dat eeeh, ja nu gaat het wel weer hoor, maar je moeder was daarnet eventjes niet helemaal in orde en erg in de war.
Oh!?
Ze wist niet meer waar ze was en vertelde erge hoofdpijn te hebben. Het is ook wel warm vandaag hè. We hebben de huisarts ook even gebeld en die adviseerde om goed te drinken.
Zal ik haar maar komen halen dan?
Op dit moment voelt ze zich wel wat beter, maar is het mogelijk dat je hier naartoe komt?
Ja, ik kom er dan zometeen aan.

.... Even later

Hallo Mam, hoe gaat het met je?
Hé, hoi, wat doe jij nou hier?
Ze hebben mij gebeld dat je niet zo lekker was, hoe gaat het nu?
Ik weet niet, is er dan wat met mij? ik weet helemaal niet dat ik niet lekker was?
Dus het gaat wel weer?
Ja, eeeh, ik weet niet. Wie heeft jou dan gebeld?
De begeleiding van de dagopvang hier. Dat hebben we zo afgesproken: als er iets is dan bellen zij mij op. Maar ik blijf wel even theedrinken en dan zien we wel hoe het met je gaat, goed?
Ja, want we gaan hier nog niet weg hoor. Hoe laat is het eigenlijk?
Drie uur, maar we zien wel even.

.... De volgende ochtend

Hallo met de thuiszorg, nou, je moeder lijkt wel weer in orde te zijn hoor. Ze voelt zich in elk geval goed. (Op de achtergrond: "Ja hoor, ik voel mij UITSTEKEND!!")
Ok, fijn om te horen! Bedankt voor het bellen.

.... Even later

Nicole? Met je moeder, ik vroeg me af wie ik vannacht allemaal gebeld heb.
Dat weet ik niet, mij in elk geval niet.
De thuiszorg vertelde mij vanmorgen dat ik vannacht iedereen opgebeld heb.
Weet je dat zeker? Want de thuiszorg heeft mij vanochtend nog gebeld en daarover niets gezegd hoor. We hebben het alleen even over gisteren gehad, toen je niet lekker was.
Nou kijk, en daar weet ik dus helemaal niks vanaf! Hoezo was ik niet lekker? Waar was ik dan?
Bij de dagopvang, en toen heb ik je opgehaald maar het viel allemaal wel mee. Je voelt je nu toch weer beter?
Ja, maar dat ik daar niks meer van weet, dáár maak ik me zorgen over.
Weet je Mam, je voelt je nu goed dus ga er maar niet over piekeren, dat helpt niet. Ik begrijp dat het lastig is maar schrijf dan in elk geval op wat je vandaag aan het doen bent, dan kun je dat later nog wel teruglezen.
Ok dat zal ik doen, opschrijven. Ik ga dat nu meteen doen. De groetjes daar.
Doei, dag Mam.