Hoe het ging met mijn moeder in 2015

Het afgelopen jaar heb ik niet veel over mijn moeder geschreven, maar dat ligt niet aan het aantal gebeurtenissen.

Het gaat slechter met mijn moeder. In 2014 is haar oudste zoon ernstig ziek geworden en in december overleden, nu alweer een jaar geleden. Het verwerken daarvan bracht ook allerlei herinneringen aan mijn vader naar boven en eigenlijk is dat tot op heden één groot raadsel in haar hoofd geworden.

Nicole, ik bel jou maar even: weet jij waar Papa is? Ik begrijp niet waar hij blijft.
Ja, Mama, dat weet ik.
Oh, ik weet 't al, hij is dood hè?
Ja, dat klopt, hij is 13 jaar geleden overleden.
Zo lang al? Ik kan er maar niet bij dat het zó lang geleden is. En weet jij dan hóe hij dood is gegaan?
Ja, jullie waren met z'n tweetjes naar de markt, allebei op de scootmobiel. En toen is hij onwel geworden.
En was ik daar dan bij?
Ja, en toen zijn jullie samen in een ambulance naar het ziekenhuis gebracht.
Oh ja, dat weet ik nog wel. En toen is hij niet meer bijgekomen toch?
Nee, hij is in het ziekenhuis overleden.
Maar hoelang geleden is dat dan gebeurd?
Al 13 jaar.
Ik kan het mij gewoon niet voorstellen. En woon ik hier dan al die tijd alleen? In dit huis?
Ja, dat klopt.

Elke dag belt ze op met deze vragen. Soms een paar keer. Soms vertelt ze dat hij de hele dag bij haar is geweest en dat ze gezellig hebben gepraat. En soms vertelt ze dat hij ineens is weg gegaan en haar alleen heeft gelaten, dan is ze boos omdat ze niet mee mocht.

En M. is ook al overleden, maar dat is pas geleden gebeurd toch?
Ja, maar ook alweer een jaar geleden.
Vreselijk, zo hoort het niet te gaan, ik ben er zó verdrietig van.
Nee, het hoort misschien niet, maar toch ben ik blij dat je er zelf nog wél bent.
Ja, ik ben er nog..

Er staat een heel rijtje foto's op de vensterbank, en er staan dozen, veel dozen met foto's verspreid door het huis. Elke week liggen er 'nieuwe' oude foto's die heel speciaal zijn. Soms tekent mijn moeder cirkeltjes om haar eigen hoofd alsof ze zich wil laten herinneren dat zij dat zelf is.

Wat heb je hier nou op deze foto zitten tekenen?
Ja, ik vond die buik van Papa zo dik. Toen heb ik er een streepje overheen getekend om te zien hoe hij er eerst uitzag. Véél slanker, vind je niet? Beter toch?

Gedurende het jaar waren er ups, maar er waren meer downs. Zodanig, dat we nu op een punt zijn aanbeland dat er meer hulp nodig is. Er moet simpelweg iemand in de buurt zijn om haar vragen te kunnen beantwoorden en haar te helpen. Dat zou haar rust moeten geven, vooral in het hoofd.

Ik hoop dat we in 2016 de dalende lijn weer enigszins recht kunnen laten lopen, met een beetje meer ups.

Nou, dan hang ik maar weer op, nu weet ik tenminste weer hoe het zit. Sorry voor de storing.
Doe niet zo gek, je kan me altijd bellen als je vragen hebt.
Ja, dat is fijn.
Nou, een dikke knuffel van mij, en een kus!
Dankje, dat had ik net nodig. Doei.
Doei. Dag Mam.

Ze hebben mij toch gefilmd?

Weet jij nog hoe dat is gegaan met het filmen? Ze hebben mij toch gefilmd?
Ja, dat klopt. Je bent de afgelopen maanden een aantal keer gefilmd en daar wordt nu een film van gemaakt, of eigenlijk een serie.
Was dat bij de kapper?
Ja, onder andere. Je bent ook gefilmd bij de Schouwburg met Vier het Leven, bij de dagopvang en wij samen bij het zwemmen en..
Ik weet dat helemaal niet meer, en ging het dan alleen om mij? Waaróm dan eigenlijk?
Omdat je zo bijzonder bent hahaha. Nee, het is omdat je óndanks de Alzheimer nog altijd goed thuis kan blijven wonen. Er is in beeld gebracht hoe je dat dan doet, je dagelijks leven zeg maar. Dus tóch omdat je zo bijzonder bent want heel vaak gaan mensen dan naar een verpleeghuis.
Daar ga ik niet naartoe hè, dat weet je wel. En hebben ze alleen mij gefilmd?
Nee, er zijn nog een paar mensen gefilmd die ook Alzheimer hebben.
En komt dat dan in de krant te staan? Of schrijf jij dat op je blog?
Het komt niet in de krant maar op TV want het is een film!
Echt waar? En kom ik dan op televisie? Oh, wanneer dan?
Over ongeveer twee weken wordt het uitgezonden, en de eerste aflevering gaan we met die andere mensen samen kijken. Daar zijn we allemaal voor uitgenodigd.
Nou, je maakt me wel héél nieuwsgierig!

Fijne lastige feestdagen...

Hoi Mam, ik zag dat je mij gebeld had?
Nee, ik heb jou niet gebeld. Maar wel goed dat ik je even aan de lijn heb. Ik heb helemaal geen geld in huis! En hoe moet ik nu boodschappen doen? En ik kan het pasje ook niet meer vinden.
Wacht even, ik begin met je pasje, dat heb ik nu want ik haal steeds de boodschappen voor je. Ik heb dat op een briefje geschreven en daar, waar je pasje eerst altijd lag, neergelegd.
Oja? Ik ga meteen kijken. Oh, ja, ik lees het nu.
Je zegt dat je boodschappen wilt doen ma..

Oh, de deurbel gaat, wie zou dat zijn?
Dat weet ik niet, kijk maar even, ik blijf wel aan de lijn.
Hallo? Ja, kom maar binnen.
Mam? Wie laat je nu binnen? Ken je die persoon?
Dat weet ik niet, van de Gelderlander zei ze. Ik dacht dat zal wel kloppen omdat jij van die stukjes schrijft.
Die schrijf ik toch niet voor de krant, die staan op internet.
Oh, dan weet ik het niet. Maar daar is die mevrouw al. JAAA KOM MAAR BINNEN, DE DEUR IS OPEN!
Huh, Mama, dat moet je toch niet zo doen? Je weet niet waar zij voor ko..
Hallo mevrouw, ik heb mijn dochter aan de lijn, en die regelt alles voor mij, hier heeft u haar, kunt u het meteen tegen haar zeggen waarvoor u komt.
Euh, hallo? Met mevrouw H.
Mevrouw, mijn moeder is een beetje in de war, waarvoor belde u aan?
Ik kom een nieuwjaarswens brengen, ik ben de bezorger van de Gelderlander.
Oh, dat komt niet zo goed uit want mijn moeder vertelde mij net dat ze helemaal geen geld in huis heeft.
Geeft niet hoor.
Kunt u mij dan teruggeven aan mijn moeder?
Ja, hoor, fijne feestdagen. Ik ga ook meteen weer.
Mama?
Oh mevrouw, sorry maar ik heb geen geld in huis...
Geeft niet, tot ziens!
Mama?
Ja?
Wil je voortaan niet iedereen zomaar binnenlaten?
Nee, maar deze mevrouw kwam alleen maar om... eeeh waarvoor eigenlijk? oh hier ligt een kaartje van de Gelderlander, gelukkig nieuwjaar met een poppetje erop. Ik heb trouwens nog meer kaarten gekregen, hier deze, van ... , en deze ..., en deze is ook heel mooi,
...

Verzorgingshuis? Nee dankje, ik woon hier nog prima!

Waarom moeten mensen met Alzheimer zo nodig allemaal bij elkaar gezet worden?
Nou Mam, dat is wel een goede vraag van je en ik heb er eigenlijk geen goed antwoord op...